Hempel został szefem Wydziału Wykonawczego Zarządu Głównego, odpowiadał też za sprawy związane z drukarniami i wydawnictwami KON. Utrzymywał ponadto kontakty z władzami Polskiego Państwa Podziemnego.

Po wybuchu powstania warszawskiego chciał dołączyć do walczących oddziałów. 2 sierpnia podczas budowy barykady na rogu ul. Zielnej został ciężko ranny. Zmarł w nocy z 4 na 5 sierpnia 1944 r. w szpitalu powstańczym przy ul. Mariańskiej. Pochowano go na cmentarzu Wolskim.

W 1918 za­warł zwią­zek mał­żeń­ski z Zo­fią z d. Czaj­kow­ską (1893–1976), ku­rier­ką POW (pseud. „Ukra­in­ka”) i żoł­nie­rzem Armii Krajowej (pseud. „Elż­bie­ta”), uczest­nicz­ką Po­wsta­nia War­szaw­skie­go, od­zna­czo­ną Krzy­żem Wa­lecz­nych i Krzy­żem Nie­pod­le­gło­ści. Miał sy­na Zygmun­ta, żoł­nie­rza AK, tra­gicz­nym zbie­giem oko­licz­no­ści roz­strze­la­ne­go przez Niem­ców w Szy­dłow­cu 5 sierpnia 1944 r.M. Gałęzowski, Wierni Polsce. Ludzie konspiracji piłsudczykowskiej 1939−1947, Warszawa: LTW 2005, s. 206.