Miasto częścią prowincji Śląsk mały|lewo|Rynek w 1917 r. W 1815 r. na mocy postanowień kongresu wiedeńskiego wraz z częścią Górnych Łużyc miasto zostało oderwane od Saksonii i przyłączone do Prus. W 1825 zostało włączone w granice rejencji legnickiej prowincji Śląsk. Miasto dzieliło historię Śląska do 1945 roku jako część prowincji Śląsk (1825–1919, 1938–1941) oraz Dolny Śląsk (1919–1938, 1941–1945). Było siedzibą władz najbardziej na zachód wysuniętego powiatu prowincji. W 1871 znalazło się w granicach zjednoczonych Niemiec. Miasto zostało połączone z resztą kraju linią kolejową, którą wybudowano w 1873 r. Fakt ten miał pozytywny wpływ na rozwój lokalnej gospodarki. 23 maja 1873 przybył do miast pierwszy pociąg z Ruhland. U schyłku XIX wieku miasto zaczęło się rozrastać w związku z wydobyciem węgla brunatnego.
W miasteczku w październiku 1912 r. założono organizację Serbołużyczan, Domowina i wybrano jej zarządJan Šołta: Zarys dziejów Serbołużyczan, Wrocław 1984, s. 98.. W 1918 r. miasto było widownią demonstracji Serbołużyczan protestujących przeciwko polityce wynaradawiania Łużyczan prowadzonej w pruskiej i saskiej części ŁużycJan Šołta: Zarys dziejów Serbołużyczan, Wrocław 1984, s. 104.. W 1921 r.