Tytuł profesora przyznano jej w styczniu 1983, zaś we wrześniu 1992 została powołana na stanowisko profesor zwyczajnej w Instytucie Historii Nauki, Oświaty i Techniki PAN. W latach 1975–1987 była redaktorką naczelną „Kwartalnika Historii Nauki i Techniki”. Była też członkinią wielu stowarzyszeń (m.in. wieloletnią przewodniczącą Sekcji Historii Nauki Komitetu Narodowego ds. Współpracy z Międzynarodową Unią Historii i Filozofii Nauki (), członkiem Komitetu Narodowego ds. Międzynarodowej Rady Unii Naukowych ICSU przy Prezydium PAN, członkinią honorową Societatis Historiae Scientiarum nec non Rerum Technicarum Indagandae apud Academiam Scientiarum Bohemoslovacam, członkinią honorową Towarzystwa Historii i Teorii Nauki Bułgarii, członkinią Polskiego Towarzystwa Badań nad Wiekiem Osiemnastym i innych), redakcji czasopism naukowych (np. „Wieku Oświecenia”), uczestniczyła w pracach Rady Naukowej Archiwum PAN. W latach 1970–2001 pełniła nieprzerwanie funkcję kierownika Zakładu Historii Nauk Społecznych w IHN PAN (do 1978 Pracownia Historii Nauk Społecznych). Od 1977 aż do 2007 prowadziła systematycznie wykłady w Instytucie Bibliotekoznawstwa i Informacji Naukowej na Uniwersytecie Warszawskim (obecnie Instytut Informacji Naukowej i Studiów Bibliologicznych) z historii nauk społecznych.