mały|alt=Schemat sieci BARS|Schemat sieci BARSBARS (; ros. barc – leopard) – wojskowy system łączności państw Układu Warszawskiego, oparty na (tropospheric scatter). W skład sieci wchodziło 26 węzłów (w 29 kierunkach) na terenie ZSRR, Polski, NRD, Czechosłowacji, Węgier i Bułgarii. System zakończył pracę po likwidacji Układu Warszawskiego. Porównywano z natowską siecią troposferyczną , wskazując ją jako europejski odpowiednik podobnego przeznaczenia.
Historia W źródłach rosyjskojęzycznych system opisywano jako stacjonarną, zautomatyzowaną sieć zarządzania i łączności (ros. автоматизированная сеть управления и связи), której techniczną podstawę stanowiły stacje troposferyczne typu R-417S „Bagiet” oraz R-420S „Atlet-DS”.
Sieć przyjęto do eksploatacji doświadczalnej w 1987 roku, a na dyżur bojowy skierowano w 1989 roku. W biogramie inżyniera (Кукк Калью Иванович) podano, że w latach 1980–1989 kierował on (jako główny konstruktor) budową międzynarodowego systemu troposferycznej łączności „Bars”.