Władimir Andriejewicz Obolenski, ros. Владимир Андреевич Оболенский (ur. w 1869 w Sankt Petersburgu, zm. w 1950 lub 1951 r. w Bussy-en-Othe) – rosyjski działacz państwowy i polityczno-społeczny, publicysta, emigracyjny działacz i pisarz, współorganizator Rosyjskiej Narodowej Armii Ludowej podczas II wojny światowej.
Pochodził z książęcego rodu. W 1887 r. ukończył gimnazjum Guriewicza w Sankt Petersburgu, zaś 1891 r. wydział fizyczno-matematyczny uniwersytetu petersburskiego. Podczas studiów działał w liberalnym ruchu studenckim. Następnie rozpoczął studia prawnicze na uniwersytecie w Berlinie, ale w 1893 r. przerwał je po otrzymaniu pracy w oddziale ekonomii rolnictwa i statystyki w ministerstwie rolnictwa i dóbr państwowych. Od 1896 r. był statystykiem ziemskim w guberni pskowskiej. Następnie objął kierownictwa biura statystycznego w orłowskim gubernatorskim urzędzie ziemskim. W 1903 r. został wybrany deputowanym do jałtańskiego ziemstwa ujezdnego i do krymskiego gubernatorskiego zebrania ziemskiego. Jednocześnie wydawał gazetę „Żyzń Kryma”. W 1904 r. wstąpił do Związku Wyzwolenia, z powodu czego przestał być deputowanym do krymskiego gubernatorskiego zebrania ziemskiego. Od 1905 r. działał w Partii Konstytucyjno-Demokratycznej (tzw. kadeci). W 1906 r. wybrano go posłem do I Dumy Państwowej.