Kaplica Matki Boskiej Różańcowej Jeden z najcenniejszych zabytków sakralnych Staszowa. W latach 1610–1625 (data orientacyjna), dzięki Katarzynie z Leszczyńskich Tęczyńskiej, wzniesiono od strony północnej kaplicę Matki Bożej Różańcowej zwaną też kaplicą Tęczyńskich. Ta nagrobna kaplica reprezentuje umiarkowany nurt manieryzmu zwany krakowsko-pińczowskim, nawiązujący do tradycji Santi Gucciego. Kaplica zbudowana jest na rzucie kwadratu, nakryta kopułą z latarnią, na zewnątrz ośmioboczna, wewnątrz kolista. Wrażenie wysokiego sklepienia potęgowane jest przez lekkie nachylenie ścian do środka. W głównym, późnobarokowym ołtarzu kaplicy pochodzącym z drugiej połowy XVIII w., umieszczonym naprzeciwko wejścia, znajduje się obraz olejny na płótnie Matki Boskiej Różańcowej z Dzieciątkiem. Z zewnątrz kaplica pokryta jest pasami boniowania z piaskowca. Kaplicę wspólnie ufundowali Andrzej i Katarzyna Tęczyńscy, w ich zamyśle kaplica ta miała pełnić funkcję kaplicy grobowej. Renowacja kaplicy przeprowadzona została w latach 2005–2006.