Do buntu dołączyła trzecia kompania batalionu. Dowództwo buntowników objął jefrejtor Ilia Ł. Krasnow, który zorganizował mityng, na którym oświadczył, że przeciwko Sowietom wystąpił zbrojnie cały Front Dalekowschodni, uzyskując wsparcie ze strony Japonii. Jego zastępcami zostali starszy sierżant Timoszenko, szeregowy Miezienciew i szeregowy Matwiej F. Żuk. Utworzyli oni "nowy komitet rewolucyjny". Zbuntowany oddział liczył ok. 330 żołnierzy, uzbrojonych w 12 karabinów maszynowych, ok. 230 karabinów ręcznych i ok. 300 granatów ręcznych. Wieczorem przeszedł on do wsi Stolnoje, gdzie zatrzymano samochód z powracającymi z odprawy szefem sztabu i zastępcą komisarza politycznego batalionu. Doszło do strzelaniny, podczas której zginął porucznik milicji Iwan Winniczenko. W nocy od zachodu pod wieś podeszły oddziały Armii Czerwonej, w tym kompania kontrwywiadu Smiersz 35 Armii. Rankiem 3 czerwca zaatakowały one pozycje obronne buntowników, w wyniku czego 7 z nich zginęło, zaś 26 trafiło do niewoli. Reszta zbuntowanego batalionu wycofała się ze wsi. W otwartym polu został on jednak ostrzelany przez 3 czołgi, co doprowadziło do jego rozbicia na pojedyncze grupy. Do końca dnia czerwonoarmiści rozbijali je. Ogółem wzięto do niewoli ok. 150 buntowników. 10 lipca w rejonie wsi Fiodorowka został schwytany jefrejtor I.Ł.