Krasnow i jego zastępca sierż. Timoszenko. Ostatnich wyłapano do 15 lipca. Śledztwo prowadził zarząd kontrwywiadu SMIERSZ Frontu Dalekowschodniego. Wykazało ono, że bunt był przygotowywany już od 1942 r. przez grupę żołnierzy niezadowolonych ze służby wojskowej, a także władzy sowieckiej. Miał on wybuchnąć po zajęciu przez Niemców Stalingradu i Saratowa. Kiedy dowiedziano się o wysłaniu batalionu na front, planowano wystąpić zbrojnie w Czycie lub Czelabińsku. Część buntowników, w tym przywódców, rozstrzelano, zaś pozostałych skazano na wieloletnie pobyty w łagrach. Jedynie 1 żołnierz został skierowany na front, po zamianie kary 5 lat obozu, a 2 innych uniewinniono.
Bibliografia Witalij W. Karawaszkin, Кто предавал Россию, 2008
Kategoria:Antykomunistyczny ruch oporu w ZSRR Kategoria:Front wschodni (II wojna światowa)