Janusz Leśniak (ur. 12 czerwca 1947 w Krakowie, zm. 18 sierpnia 2026) – polski artysta fotograf, znany jako autor zdjęć ze swoim cieniem, nazywanych leśniakami. Pierwsze takie fotografie powstały w latach 60. i 70. Od połowy lat 80. już stale fotografował swój cień. W całym jego dorobku artystycznym ta twórczość jest zdecydowanie najobszerniejsza i najbardziej znacząca. Dyplom Związku Polskich Artystów Fotografików (ZPAF) otrzymał w 1977. Mieszkał i tworzył w Krakowie.
Życiorys Pierwszą fotografię z cieniem, które nazwano później leśniakami Terminu leśniaki na określenie fotografii z cieniem autora użył po raz pierwszy dr Andrzej Saj, krytyk oraz teoretyk sztuk plastycznych i fotografii w 1996. Odtąd nazwa ta używana jest przez piszących o twórczości artysty wykonał na plaży w Warnemünde jako 17-latek w 1964. W 1965 zdobył 1. nagrodę na I Miejskim Konkursie Fotografii Szkolnej w Krakowie za ekspresyjne portrety dzieci. Maturę uzyskał w 1966W Technikum Inżynierii Środowiska w Krakowie. Wykonał tam, podczas wyjazdu wakacyjnego w 1964, pierwsze zdjęcie ze swoim cieniem.. W 1967 zaczął pracować jako asystent, a następnie jako operator filmowy w TVP Kraków (do 1969). Realizował tam głównie reportaże filmowe, m.in. z Maciejem Szumowskim przy pierwszym jego filmie Osielec oraz późniejszym cyklu – Polska zza siódmej miedzy.