Księgarnie polskie były wówczas surowo traktowane przez carskich satrapów, którzy „widzieli w nich rozsadnika polonizacji i środek do rozpowszechniania literatury nielegalnej”Wacław Makowski, „Wspomnienia starego księgarza na tle osobistych przeżyć”, Przegląd księgarski 1925 r.. Samym Makowskim ówczesne władze rosyjskie wytaczały procesy sądowe, m.in. za wydanie „Gloria Victis” E. Orzeszkowej. Jednak dzięki zawziętemu działaniu i dobrym kontaktom często wychodzili z opresji, płacąc jedynie kary pieniężne.
Rodzina Makowskich nie tylko prowadziła interesy z Elizą Orzeszkową, lecz także przyjaźniła się z pisarką – świadczą o tym Listy Orzeszkowej do Wacława MakowskiegoListy Orzeszkowej do Wacława Makowskiego. W listach tych Orzeszkowa często wspominała „Polcię” i „Wacia” (jej syna). Apolonia Makowska była prototypem Joanny Lipskiej – bohaterki noweli Elizy Orzeszkowej pt: “A...B...C...”Literatura polska. Przewodnik encyklopedyczny, pod red. Juliana Kryżanowskiego, od 1975 Czesława Hernasa, Warszawa 1984, aut.