250px|thumb|Godło z czasów junty czarnych pułkowników Junta czarnych pułkowników – dyktatura wojskowa rządząca w Grecji w latach 1967–1974. Została zapoczątkowana 21 kwietnia 1967 przez wojskowy zamach stanu. W 1973 krwawo stłumiono strajk studentów. W 1974 nieudana próba przyłączenia Cypru do Grecji skompromitowała juntę – rządy objął wezwany z emigracji Konstandinos Karamanlis.
Grecka junta została scharakteryzowana jako neofaszystowska. Jej ultranacjonalistyczny, militarystyczny i głęboko antykomunistyczny charakter był podobny do międzywojennej dyktatury Joanisa Metaksasa, co przez wielu uczonych zostało skategoryzowane jako reżim faszystowski.
Tło wydarzeń Podziały polityczne w Grecji przed II wojną światową i w jej trakcie Zamach stanu z 1967 r. i następujące po nim siedmioletnie rządy junty wojskowej poprzedziło ponad pięćdziesiąt lat podziałów politycznych między zwolennikami republiki a monarchistami oraz od okresu dyktatury gen. Joanisa Metaksasa (1936–1939), niemal identycznie przebiegającego podziału pomiędzy lewicą i centrum politycznym a prawicą.