Położenie odbieralnika na stanowisku powodowało zamknięcie pokrywy.
Pomiędzy panelem zarządzania nieczystościami a szybkozłączką węża znajdował się filtr uryny. Filtrowanie uryny zapobiegało zapychaniu dyszy zrzutu. Dysza zrzutu miała średnicę 1,397 mm, co ograniczało przepływ tlenu do 0,01 m³/min, a przepływ moczu do 453,6 g/min. Ograniczenia te zapobiegały nadmiernej utracie tlenu w kabinie podczas korzystania z systemu. Ponieważ formacje lodu na czubku dyszy zrzutu mogłyby ją blokować, wyposażone one były w dwa nadmiarowe grzejniki o mocy 5,77 W każdy.
Urządzenie gromadzenia i przenoszenia moczu thumb|200px|Indywidualne urządzenie gromadzenia i transferu moczu System transferu uryny (ang. Urine Transfer System - UTS) składał się z: gumowej rurki łączącej penisa z pojemnikiem wstępnym, rurka ta była przeznaczona do używania przez jeden dzień, potem była wymieniana; pojemnika wstępnego, który był krótką rurką połączoną z kolektorem, zawierającą niskociśnieniowy zawór zwrotny otwierający się przy ciśnieniu 262 N/m² i zawór przelewowy; kolektora z zaworem przełączanym ręcznie w celu wybrania trybu pracy; pojemnika zbiorczego; szybkozłączki. UTS można było używać w dwóch trybach: Zrzut uryny podczas wydalania moczu. Zrzut uryny po wydaleniu moczu. W pierwszym trybie UTS był podłączony do systemu zrzutu uryny za pokład