Kąpiel czerwonego konia, także Pławienie czerwonego konia i Kąpiel szkarłatnego konia (ros. Купание красного коня, Kupanije krasnogo konia) – jeden z najbardziej znanych obrazów rosyjskiego malarza Kuźmy Pietrowa-Wodkina z 1912 roku. Znajduje się w Galerii Tretiakowskiej.
Historia obrazu Pomysł Kąpieli czerwonego konia powstał prawdopodobnie w czasie, gdy Pietrow-Wodkin przebywał na wsi Gusiewka w pobliżu Kamyszyna. Tam stworzył szkice i pierwszy wariant obrazu, który nie zachował się do dziś. Jego wygląd znany jest z czarno-białych fotografii, a styl, w jakim został namalowany, można było zaliczyć do malarstwa rodzajowego. Przedstawiał kilku chłopców z końmi. Krótko po powrocie do Petersburga Pietrow-Wodkin własnoręcznie go zniszczył.
Znana współcześnie wersja obrazu Kąpiel czerwonego konia została ukończona w 1912 roku. Wierzchowca malarz malował z prawdziwego źrebaka o imieniu Malczik. Chłopiec, który siedzi na koniu, ma rysy twarzy synowca Pietrowa-Wodkina – Szury. Początkowo koń miał być gniadym, jednak pod wpływem nowogrodzkich ikon (między innymi Cud Michała Archanioła), Pietrow-Wodkin zmienił go na szkarłatny.