54-61..
W 1891 roku dyrekcja kolei pruskich w Erfurcie jako pierwsza zamówiła w zakładach Henschel w Kassel dwie doświadczalne lokomotywy osobowe nowej konstrukcji z kołami o średnicy 1730 mm i silnikiem bliźniaczym, a także dwie analogiczne lokomotywy z silnikiem sprzężonym (późniejsza seria P 4²) i po dwie lokomotywy pospieszne z silnikiem bliźniaczym i sprzężonym. Doświadczalne lokomotywy osobowe z silnikiem bliźniaczym otrzymały numery Erfurt 496 i 497 (od 1906 roku zmienione na P 4 Erfurt 1801 i 1802).
W ślad za dwoma próbnymi lokomotywami zamówiono w zakładach Henschel serię 55 lokomotyw osobowych z silnikiem bliźniaczym, według ulepszonego projektu, określonego następnie jako znormalizowany wzór dla kolei pruskich (Musterblatt) III-1c. Zostały one wyprodukowane w latach 1891–1892. Największa liczba trafiła pierwotnie do dyrekcji kolei Erfurt (26), pozostałe do dyrekcji: Berlin, Elberfeld i Magdeburg. Główną zmianą w stosunku do lokomotyw próbnych było nieznaczne zwiększenie średnicy kół napędnych, do 1750 mm. Zachowały one natomiast rozrząd Allana o wewnętrznym napędzie. Od 1911 roku oznaczono je jako seria P 4¹.