Wszystkie zostały jednak wycofane w latach 1926–1931.

Jedna lokomotywa pierwszej serii, dawna nr 528 „Meuselwitz” z 1897 r., trafiła w 1919 roku na Polskie Koleje Państwowe, otrzymując oznaczenie Od101-1, jako jedyna lokomotywa w serii Od101. Była to także jedyna lokomotywa serii VIII V2 poza kolejami niemieckimi.

Żaden parowóz serii VIII V2 nie zachował się do chwili obecnej.

Opis Parowóz osobowy o układzie osi 2'B, z silnikiem sprzężonym na parę nasyconą (2'B n2v). Wysokość środka kotła nad szynami w czwartej serii wynosiła 2150 mm, w poprzednich seriach był on o 100 mm niżej (inne źródło: o 75 mm). Liczba płomieniówek wynosiła 216 w trzech wczesnych seriach i 254 w czwartej serii, ich długość wynosiła 3800 mm.

Stały rozstaw osi wiązanych wynosił 2100 mm, osi wózka tocznego: 2150 mm, rozstaw między drugą osią toczną a pierwszą wiązaną: 2350 mm, ogółem rozstaw osi skrajnych: 6600 mmH. Obermayer, M. Weisbrod, Dampflok-Report..., s. 37.. Wózek toczny był zawieszony na ślizgowym łożysku kulowym, jak w erfurckich lokomotywach S 2M. Weisbrod, Sachsen..., s.