otrzymano je w lutym 1920 roku i wszystkie dotrwały do aneksji Łotwy, po czym zostały przejęte przez koleje radzieckieToms Altbergs: Latvijas dzelzcelu lokomotīves. Riga, 2005, s. 51, 154 ..
Pięć byłych polskich lokomotyw było używanych po II wojnie światowej przez koleje NRD i dopiero w latach 1955/1956 co najmniej cztery z nich zostały zwrócone Polsce, lecz już nie weszły do eksploatacji i zostały złomowane. Dwie byłe polskie lokomotywy znalazły się po wojnie w Austrii, z czego Pd4-8 została w 1948 roku zwrócona do ZSRR, a Pd4-28 służyła na kolejach austriackich ÖBB do przełomu 1960/1961 roku.
Żadna z lokomotyw serii S5² / Pd4 nie zachowała się do chwili obecnej.
Konstrukcja Parowóz pospieszny o układzie osi 2'B, z dwucylindrowym silnikiem sprzężonym na parę nasyconą (2'B n2v). Konstrukcja stanowiła bezpośrednie rozwinięcie konstrukcji parowozu serii S3 (Musterblatt III-2b). W porównaniu z parowozem S3, średnicę kotła zwiększono o 100 mm, do 1472 mm. Wzrosła także o 20 liczba płomieniówek – do 237 oraz ich długość – z 3900 do 4100 mm, odpowiadająca zwiększonej długości między ścianami sitowymi kotła. W konsekwencji, powierzchnia ogrzewalna kotła wzrosła ze 118 do 141 m². Kocioł podniesiono przy tym nieco wyżej – jego oś znajdowała się o 240 mm wyżej, na wysokości 2500 mm nad szynami.