mały|Tablica pamiątkowa w Petersburgu: „Pisarz Fiodor Aleksandrowicz Abramow mieszkał i pracował w tym domu w latach 1982–1983” Fiodor Aleksandrowicz Abramow, (ur. 29 lutego 1920 we wsi Wierkoła w powiecie pinieżskim w guberni archangielskiej, zm. 14 maja 1983 w Leningradzie) – rosyjski pisarz radziecki, literaturoznawca, publicysta. Był jednym z najbardziej znanych przedstawicieli prozy wiejskiej, ważnego nurtu literatury radzieckiej lat 60.–80. XX wieku.
Życiorys Pochodził z wielodzietnej rodziny chłopskiej. Od 1945 był członkiem WKP(b). Po ukończeniu dziesięcioletniej szkoły średniej studiował – z przerwą w okresie II wojny światowej, gdy jako ochotnik wstąpił do wojska (funkcjonariusz Smiersza) – filologię na Uniwersytecie Leningradzkim. Po jego ukończeniu rozpoczął studia doktoranckie – rozprawę obronił w 1951. Pracował następnie w latach 1951–1960 na macierzystej uczelni jako starszy wykładowca, docent, był kierownikiem katedry literatury radzieckiej.