Wkrótce do spółki przystąpiła rada Północnego Fremantle, która zakupiła dwa nowe tramwaje i rozpoczęto budowę linii tramwajowej przez rzekę Łabędzią i wzdłuż Stirling Highway do Leighton St. Linię tę otwarto we wrześniu 1908. W kolejnych latach zbudowano kilka nowych linii: Marmion St. − High St. − Fremantle cemetery Canning Rd. (obecnie Canning Highway) − Petra St. Beaconsfield − Central Avenue, później linię tę wydłużono do Carrington St. Marmion St. − McKimmie Rd. W 1923 w mieście było 28 wagonów tramwajowych oraz zbudowano nową zajezdnię tramwajową w Queen Victoria Street. Ostatnie nowe tramwaje do Fremantle dostarczono w latach 1921−1935. Łącznie w tym czasie dostarczono 11 tramwajów. W 1930 tramwajami przewieziono 6,27 mln pasażerów. W czasie wielkiego kryzysu gospodarczego liczba pasażerów spadła. W 1943 z tramwajów skorzystało 9 mln pasażerów. Od 1936 komunikacja tramwajowa nie przynosiła zysku. W 1952 ze spółki Fremantle Municipal Tramways and Electric Lighting Board państwo przejęło dostarczanie energii elektrycznej i spółka