1 lutego 1926 roku ruch towarowy w stronę Bargędzina został wstrzymany, a w 1930 roku całe torowisko zostało rozebrano. To spowodowało degradację stacji do statusu stacji przelotowej. W marcu 1945 roku stacja została zajęta przez Armię Czerwoną. Po wojnie stacja przeszła pod zarząd PKP. W czasach PRL-u stacja charakteryzowała się intensywnym, całorocznym ruchem pasażerskim. Korzystali z niej pracownicy dojeżdżający do Lęborka, młodzież szkolna, oraz w okresie letnim pociągi dalekobieżne. Wraz z nadejściem transformacji ustrojowej i restrukturyzacji, regularny ruch pasażerski drastycznie zmalał. 3 marca 2003 roku, zawieszono ruch na trasie kolejowej relacji Lębork-Łeba, co doprowadziło do zamknięcia stacji. 1 marca 2006 roku przywrócono sezonowy ruch pasażerski (w sezonie letnim). Od 2026 roku, w związku ze strategicznym programem rządowym budowy elektrowni jądrowej, rozpoczęła się modernizacja linii kolejowej, również stacji, która ma zostać przebudowana.
Infrastruktura Stacja posiada dwukondygnacyjny, wzniesiony z tradycyjnej czerwonej cegły budynek dworcowy, z parterową częścią dawniej przeznaczoną na nastawnię, poczekalnię i kasy.