Świadczy o tym brak znanego dziś, tradycyjnego, okinawskiego kata z użyciem nunczako, a znane jest około dwóch tuzinów tradycyjnych kata z kijem.
Brak popularności nunczako wynika prawdopodobnie z małej efektywności tej broni, jeżeli przeciwnik jest uzbrojony w kij lub inną broń o większym zasięgu. W Okinawie stosowana była jako narzędzie do ochrony przed napastnikami.
Budowa Nunczako składa się z dwóch pałek i mocowania. Standardowe wymiary nunczako wynoszą: długość pałki: ok. 30 cm (od 25 cm do 35 cm); długość mocowania: ok. 14 cm (od 12 cm do 16 cm); średnica pałki: ok. 28 mm (od 25 mm do 34 mm).
Części nunczako można również podzielić na: linkę (himo) lub łańcuch (kusari); górny koniec (konto); dziurę (ana); powierzchnię górną (jokon-bu); powierzchnię środkową (chukon-bu); powierzchnię dolną (kikon-bu); dolny koniec (kontei).
Pałki od nunczako mogą mieć kształt okrągły lub ośmiokątny, a mocowaniem może być linka lub łańcuch. Istnieją również pałki stożkowe (średnica przy zakończeniu jest większa niż przy mocowaniu). Inną podgrupę tych pałek stanowią pałki trapezowe – ich cechą charakterystyczną jest to, że średnica rośnie ku końcowi pałki.