Marceli Landsberg (ur. 28 marca 1890 w Tomaszowie Mazowieckim, zm. 25 czerwca 1951 w Łodzi), polski lekarz, specjalista w zakresie chorób wewnętrznych i zakaźnych, profesor Akademii Medycznej w Łodzi.
Życiorys Rodzina Był młodszym synem przemysłowca Aleksandra (Abrama Lejba) Landsberga, i Łaji vel Eleonory, córki fabrykanta tomaszowskiego Hilela vel Hilarego Landsberga i Chany z Mendelsburgów. W młodości bezskutecznie starał się o rękę pięknej tomaszowianki Stefanii Marchewianki (1894-1991), późniejszej żony Juliana Tuwima. Poślubił Marię z domu Sachs, z którą miał dwie córki Annę zamężną Haar (1921-1984) i Elżbietę Janinę (ur. 1925).
Edukacja Uczęszczał do Gimnazjum Realnego w Piotrkowie Trybunalskim. W 1905 brał udział w strajku szkolnym na rzecz wprowadzenia języka polskiego do szkół średnich, za co został relegowany. Szkołę średnią ukończył w Odessie, gdzie zdał maturę. W 1908 podjął studia medyczne na Uniwersytecie w Berlinie, skąd przeniósł się na Uniwersytet Albrechta i Ludwika we Fryburgu, tam w 1913 otrzymał stopień doktora nauk lekarskich „magna cum laude” na podstawie dysertacji pt. „Studien zur Lehre von der Blutgerinnung” (Studia nad zagadnieniem krzepnięcia krwi), opublikowanej na łamach czasopisma „Biochemische Zeitschrift“ (1913, R. 50).