W 1958 roku należał do głównych orędowników reaktywowania w Opolu Instytutu ŚląskiegoS. Nicieja, op. cit., s. 21., którego dyrektorem był potem w latach 1963–1964. W 1960 roku uzyskał na opolskiej WSP tytuł naukowy doktora nauk humanistycznych w dziedzinie pedagogiki, jako jedna z pierwszych osób w dziejach uczelni, a następnie kolejno doktora habilitowanego i profesoraS. Nicieja, op. cit., s. 58, 64.. W latach 60. XX wieku otrzymał stanowisko docentaS. Nicieja, op. cit., s. 104.. W 1973 roku po utworzeniu Instytutu Pedagogiki WSP został jego pierwszym dyrektoremS. Nicieja, op. cit., s. 121..
Jest autorem 200 pozycji, w tym m.in. książek: Dachau, Listy z Dachau, Szkolnictwo polskie w rejencji opolskiej w latach 1919–1939. Na jego seminariach powstało 350 prac magisterskich, 37 doktorskich i 8 habilitacyjnychS. Nicieja, op. cit., s. 14„15..
W 1985 roku był promotorem pierwszego w dziejach opolskiej WSP doktoratu honoris causa, który otrzymał prof. Bogdan SuchodolskiS. Nicieja, op. cit., s. 160..
Zmarł 4 marca 1995 roku w OpoluS. Nicieja, op. cit., s. 223., pochowany na cmentarzu komunalnym w Półwsi (sektor 9H-1-11_12). thumb|Główny gmach WSP, obecnie UO, wzniesiony w latach 50.