XX wieku zasłynął głównie dzięki teoretycznemu opracowaniu zagadnienia oznaczonych stałych trwałości dla polagraficznie całkowicie nieodwracalnych procesów elektrodowych, które w fachowej literaturze zyskały miano równania Biernata.
Na opolskiej Wyższej Szkole Pedagogicznej był twórcą Zakładu Chemii, który wyodrębnił się z Katedry Fizyki. Tworząc zalążki nowego zakładu ściśle współpracował z mgr inż. Władysławem Baranem. W 1964 roku zorganizował na WSP Katedrę Chemii Nieorganicznej. Pełnił funkcję prodziekana, a następnie dziekana Wydziału Matematyki, Fizyki i Chemii WSP. W latach 1970–1972 był prezesem Opolskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Chemicznego. Pochowany został na Cmentarzu Grabiszyńskim we Wrocławiu. mały|Grób prof. Jana Biernata na Cmentarzu Grabiszyńskim Przypisy
Bibliografia S. Nicieja, Alma Mater Opoliensis: Ludzie, fakty, wydarzenia, wyd. UO, Opole 2004.
Kategoria:Urodzeni w 1909 Kategoria:Zmarli w 1989 Kategoria:Polscy chemicy Kategoria:Absolwenci Politechniki Lwowskiej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Wrocławskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Wrocławskiej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Chemii Uniwersytetu Opolskiego Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Grabiszyńskim we Wrocławiu Kategoria:Ludzie urodzeni w Rabie Niżnej