W zawodach międzynarodowych rozgrywanych pod egidą Międzynarodowej Federacji Narciarskiej zadebiutował w marcu 2000 roku, zajmując ostatnie, 54. miejsce w konkursie Pucharu Kontynentalnego w Rovaniemi. Z kolei w zawodach letnich zadebiutował 15 lipca 2000 roku w Villach, gdzie w konkursie Pucharu Kontynentalnego zajął 51. miejsce. Pierwsze punkty do klasyfikacji generalnej zimowego cyklu Pucharu Kontynentalnego zdobył 11 lutego 2001 roku w amerykańskim Westby, gdzie po skokach na odległość 100 i 92,5 m został sklasyfikowany na 27. pozycji. Kolejne punkty zdobył podczas konkursów rozegranych 17 i 18 lutego 2001 roku w Iron Mountain – pierwszego dnia był 11., a dzień później 29.. Po raz czwarty i ostatni w sezonie 2000/2001 punktował 24 lutego 2001 roku w Ishpeming. Wówczas to, po skokach na odległość 85,5 oraz 87,5 metrów zajął najwyższe w swojej karierze, 5. miejsce. W sumie w sezonie 2000/2001 w ośmiu startach zdobył 75 punktów i został sklasyfikowany na 109. miejscu w klasyfikacji generalnej Pucharu Kontynentalnego. Sezon ten był jednocześnie jego najlepszym w karierze. W marcu 2001 roku van Baarle był zgłoszony do udziału w kwalifikacjach do konkursu indywidualnego Pucharu Świata w Oslo, jednak ostatecznie w nich nie wystartował.