Śmierć i uroczystości pogrzebowe Luiza Piccarreta zmarła, po ciężkim zapaleniu płuc, 4 marca 1947 r. Była to jedyna zdiagnozowana choroba w jej życiu. Ciało Luizy, przez trzy dni, pozostawało wystawione na widok publiczny, by można było oddać mu cześć. Jej ciało nie uległo stężeniu pośmiertnemu a sama Luiza wyglądała jakby spała. Jej kończyny były elastyczne a kilka sztywnych kręgów kręgosłupa, spowodowało, że złożenie jej w trumnie było niemożliwe. Zbudowano specjalną, oszkloną trumnę, w której została złożona w pozycji siedzącej. Tysiące ludzi uczestniczyło w jej pogrzebie, zarówno z Corato jak i spoza miasta, w tym liczne zakony i niezliczona liczba księży. Luizę pochowano w rodzinnej kaplicy Don Benedetto Calvi 3 lipca 1963 r. Kilka lat później jej doczesne szczątki spoczęły w kościele parafialnym Santa Maria Greca.
Doktryna Życia w Woli Bożej
Luiza posiadała tylko podstawowe wykształcenie i ograniczone słownictwo. Poprzez te ograniczenia Jezus miał ukazać, że doktryna, która jest zawarta w jej pismach nie pochodzi od niej samej, ale od Boga, który jest pierwszorzędnym autorem jej pism. Życie w Woli Bożej, które jest darem, jest najważniejszym przesłaniem płynącym z życia i pism Luizy Piccarrety.