Stanowi ono wypełnienie modlitwy Ojcze nasz a dokładnie prośby "Bądź Wola Twoja, jako w niebie tak i na ziemi".
Życie w Woli Bożej to „panowanie” z Chrystusem. Dusza żyje jak „syn”, „posiada” Wolę Bożą i Nią dysponuje. Jest to stan bardzo podobny do życia błogosławionych w niebie. Życie w Woli Bożej dusza otrzymuje jako dar. Jezus miał objawić Luizie, że nie ma większego daru, niż posiadanie Jego Woli i życie w Niej. Natomiast życie zgodne z Wolą Bożą to „czynienie Woli Bożej” i przypomina życie „sługi”, który przestrzega Bożych rozkazów.
Pisma Luizy służą poznaniu prawd o darze Życia w Woli Bożej. Kolejno poznanie, pragnienie i prośba o ten dar, ma na celu doprowadzenie do życia w Bożej Woli. Żyjąc w Woli Bożej, dusza oddaje Bogu należną mu chwałę w imieniu wszystkich dusz przeszłych, teraźniejszych i przyszłych i wyprasza nadejście Królestwa Woli Bożej. Dzięki Życiu w Woli Bożej stworzenie może powrócić do pierwotnej świętości i jedności z Bogiem jaką posiadali przed upadkiem Adam i Ewa czyli do porządku, miejsca i celu dla jakiego stworzenie zostało pierwotnie stworzone przez Boga.