panowały zupełnie inne normy obyczajowe).
Z pomocą muzykom przyszedł nieoczekiwanie drobny przedsiębiorca nazwiskiem Stanford, właściciel niewielkiego sklepiku z częściami elektrycznymi przy Beeston Street. Za udział w części zysku ze sprzedaży wsparł on ich sumą 18 funtów, za które zorganizowali oni sesję nagraniową w Motta’s Recording Studio. Jako że prowadzący studio Stanley Motta nie posiadał maszyny tłoczącej, acetatową matrycę z nagraniem muzycy przekazali w ręce Kena Khouriego, który z kolei wysłał ją do brytyjskiej wytwórni Decca Records - z Anglii wrócił już gotowy nakład płyt winylowych sygnowanych labelem Khouriego, Kalypso Records. Singel (na stronie B znalazł się utwór "Walk And Talk") szybko stał się hitem i najlepiej sprzedającym się krążkiem w mieście, zaś zarobione na jego sprzedaży pieniądze umożliwiły wkrótce Khouriemu otwarcie swojego własnego, legendarnego dziś Federal Studio.