Alaskozetes antarcticus – gatunek roztocza (Acari) z rodziny Ameronothridae zaliczanej do mechowców, żyjący w lodach Antarktydy, jeden z nielicznych, a zarazem największych stawonogów lądowych zasiedlających ten kontynent.
A. antarcticus jest endemitem regionu antarktycznego i subantarktycznego. To jeden z gatunków żyjących na szerokościach geograficznych położonych najbardziej na południe – zasięg jego występowania dochodzi niemal do 78° szerokości geograficznej południowej. Wykazuje dużą odporność na niskie temperatury, do −30 °C. Zasiedla obszary polodowcowe, z których lodowiec wycofał się co najmniej 30 lat wcześniej. Zajmuje także inne siedliska: zanieczyszczenia pływów morskich, odchody pingwinów, legowiska fok i gniazda ptaków. Spotykany jest też pod kawałkami skał, kości, a także w glonach i porostach. Żywi się detrytusem pochodzącym głównie od kręgowców.
Występuje często w dużych skupiskach, w których mogą być obecne wszystkie stadia rozwojowe od jaj po osobniki dojrzałe. Skupiska te występują przez cały rok. Zachodzi w nich rozwój jaj, linienie i dojrzewanie osobników.