Ołeksa Andrijowycz Slisarenko, , właśc. Ołeksa Snisar (ur. w chutorze Kaniwcewyj w guberni charkowskiej, zm. 3 listopada 1937 na uroczysku Sandarmoch) – ukraiński poeta i prozaik. Jeden z przedstawicieli rozstrzelanego odrodzenia.
Życiorys Urodził się w chutorze Kaniwcewyj (obecnie wieś Szypuwate). Zdobył wykształcenie rolnicze, od 1912 r. pracował jako agronom. Brał udział w I wojnie światowej, awansował wówczas od szeregowego do stopnia oficera artylerii. Od 1924 r. mieszkał w Charkowie, gdzie pracował jako redaktor naczelny oddziału wydawnictwa „Knyhospiłka”. W latach 1928–1929 współredagował czasopismo „Uniwersalnyj żurnał”. W marcu-kwietniu 1930 oskarżyciel społeczny na procesie pokazowym tzw. Związku Wyzwolenia Ukrainy (mistyfikacja OGPU). W kwietniu 1934 r. został aresztowany przez NKWD, rok później skazano go na 10 lat obozu koncentracyjnego. Wyrok odbywał w łagrze SŁON na Wyspach Sołowieckich (Sołowkach).
W czasie wielkiego terroru 9 października 1937 „trójka specjalna” NKWD obwodu leningradzkiego RFSRR skazała jednym wyrokiem listę 1116 więźniów Sołowek na śmierć. Na liście znajdowało się nazwisko Slisarenki.