Rozstrzelany przez NKWD w masowej egzekucji wraz z wieloma innymi ukraińskimi twórcami i działaczami społecznym (Łeś Kurbas, Mykoła Kulisz, Myrosław Irczan, Wołodymyr Czechiwski, Pawło Fyłypowycz, Wałerjan Pidmohylnyj i in.) na uroczysku Sandarmoch w Karelii 3 listopada 1937 roku.
Twórczość Pierwsze wiersze poety zostały opublikowane w 1910 r. w czasopiśmie „Do praci” i w gazecie „Rill’a”. Podczas pobytu w Kijowie dołączył do ugrupowań ukraińskich symbolistów Bila studija i Muzahet. Pierwszy tomik wierszy Slisarenki, Na berezi Kastalśkomu, pisany był pod wpływem symbolistów, choć zawierał też elementy ekspresjonizmu. Ukazał się w 1919 roku. W 1921 r. Slisarenko przystąpił do ugrupowań futurystów Komkosmos i Aspanfut i wydał zbiór futurystycznych wierszy Poemy (1923). W 1925 r. został członkiem grupy Hart, a następnie stowarzyszenia WAPLITE (Wolna Akademia Proletariackiej Literatury). Po jego rozwiązaniu w 1928 r. założył kolejne o nazwie Techno-mystećka hrupa A. W tym samym roku wyszedł tom zebranych poezji Slisarenki pod tytułem Bajda.