Będąc w dyspozycji MON został aresztowany, a następnie w 1956 roku zwolniony i przeniesiony w stan spoczynku. W tym samym roku został mianowany zastępcą dyrektora Państwowych Torów Wyścigów Konnych.

Na emeryturę przeszedł w 1968, a od 1981 był przewodniczącym Komitetu Organizacyjnego Budowy Pomnika Jazdy Polskiej. Zmarł 12 października 1984 w Warszawie. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera B4-7-3).

W 1926 ożenił się z Jadwigą Stefanią z Kiełkiewiczów (1896–1958)Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990, tom I: A-H, Toruń 2010, s. 397, wdową po Wincentym Herse (1894–1923), poruczniku artylerii, koledze z okresu wspólnej służby w 1 dak. Jego pasierbani byli synowie Wincentego i Jadwigi Herse: Jerzy (1917–1976) i Tomasz (1918–1985).

Awanse podporucznik – 1919 kapitan – 3 maja 1926 ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925 i 124. lokatą w korpusie oficerów artylerii major – 27 czerwca 1935 ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935 i 33. lokatą w korpusie oficerów artylerii pułkownik – luty 1945 generał brygady – 1947