w Anglii i Skandynawii.
Utwór Język utworu thumb|left|200px|Gaston III w otoczeniu swoich dworzan i sług – miniatura inicjalna rękopisu Le Livre de chasse, que fist le comte Febus de Foys, seigneur de Bearn (4 ćw. XIV w.) Livre de chasse spisano w literackiej odmianie języka starofrancuskiego, używanej w Paryżu i na dworze królewskim. W tym samym języku Gaston III zapisał własnoręcznie lub podyktował inny utwór Livre des oraisons – zbiór modlitw, który powstał po śmierci jego syna. Obydwa dzieła hrabiego (podkreślającego w obecności Francuzów, że jest Gaskończykiem i że posługuje się na co dzień le gascon, a nie le franssois) zostały napisane znakomitą francuszczyzną. Mistrzostwo Gastona III w posługiwaniu się tym obcym dla niego językiem podkreślał również Jean Froissart, który przebywał na dworze hrabiego w Orthez w roku 1388Niekiedy badacze zaznaczają, że w języku Gastona III daje się uchwycić lekkie naleciałości gwarowe normandzkie i pikardyjskie, np. Bibliothèque nationale de France: Le livre de chasse (fr.), [dostęp 2012-02-28]..