Do dobrych duchów zaliczano życzliwe utukku, szedu i lamassu. W postaci ustawianych przy drzwiach lub zakopywanych pod progami posążków chroniły domy. Miały postacie ludzkie, ludzkie z elementami zwierzęcymi (łuski, skrzydła, głowa ptaka) lub jako mityczne stwory, na przykład, muszhuszu – czerwony smok o ciele psa oraz głowie i ogonie węża.
Mitologia babilońska
Kult Ofiary Według wierzeń Babilończyków składana na ołtarzu ofiara stanowiła posiłek dla boga i jego gości na uczcie: innych bóstw, duchów zmarłych, królów, kapłanów lub wiernych. Bóstwo spożywało regularne posiłki kilka razy dziennie. Niektóre produkty były zabronione dla jednych bóstw, zaś dozwolone dla innych. Przed ołtarze przynoszono wykwintne potrawy najlepszego gatunku: chleb, sztuki z trzód, drób, ryby, oliwa, bawole masło, mleko, sól, piwo, wino, miód pitny, miód, jarzyny, daktyle, figi, cytrusy. Każdy rodzaj ofiary miał swoją nazwę: sattukku (ginu) – ofiary codzienne, guqqu – ofiara comiesięczna, nindabu – ofiara z roślin, niqu – wylewanie na ołtarz krwi ze zwierzęcia ofiarnego.
Libacja