Sieczkarnia samojezdna Orkan Z325 – model polskiej sieczkarni przystosowany do zbioru i rozdrabniania kolb kukurydzy.
Historia i informacje ogólne Pod koniec lat siedemdziesiątych XX wieku coraz większą popularność pośród pasz zyskiwała kukurydza, a dokładniej jej dobrze rozdrobnione kolby. Można je było w różny sposób zagospodarowywać po zbiorze: suszyć, zakiszać lub bezpośrednio skarmiać, a sieczkarnia Z325 umożliwiała ich zbiór na etapie dowolnej dojrzałości. W stosunku do innych kierunków produkcji kukurydzy (uprawa na ziarno lub kiszonkę z całych roślin) stawała się ona coraz bardziej konkurencyjna. Pojawiło się zatem zapotrzebowanie na polskim rynku maszyn na specjalistyczne sieczkarnie do takiego sposobu zbioru kukurydzy. Około 1979 roku w Poznańskiej Fabryce Maszyn Żniwnych wyprodukowano sieczkarnię samojezdną Z325. Powstała w oparciu o produkowaną w tamtym czasie polską sieczkarnie samojezdną Z320. Ułatwiało to zaopatrzenie się w części zamienne czyli w konsekwencji naprawę maszyny. Modernizacja sieczkarni Z325 polegała na zwiększeniu liczby noży w bębnie rozdrabniającym z 8 do 16 sztuk i zastosowaniu krótszego przenośnika łańcuchowo-listwowego. Oprócz tego zmieniono przedni most, zespół wydźwigowy oraz instalację hydrauliczną. Z325 nigdy nie była jednak produkowana na masową skalę i przez dłuższy czas.