Po roku 1980 rozpoczęto seryjną produkcję sieczkarni samojezdnych Z340 i następnie Z350 u których można było wymienić standardowy bęben 8 nożowy na 16 lub 36 nożowy oraz przystosować je do współpracy z przystawkami do zbioru kolb kukurydzy. 250px|thumb|left|W porównaniu z Orkanem Z320 przy Z325 zastosowano m.in. krótszy transporter i inną instalację hydrauliczną Budowa i dane techniczne Sieczkarnia samojezdna Z325 składała się z maszyny podstawowej i czterorzędowej przystawki do zbioru kolb kukurydzy. Do współpracy z nią mogły być przystosowane węgierskie adaptery Klado, które służyły do zbioru kukurydzy kombajnami Bizon. Początkowo agregatowano sieczkarnie z modelami FKA 401 a następnie FKA 451. Nie mogła współpracować natomiast z przyrządami roboczymi sieczkarni samojezdnej Z320 i Z310, ze względu na zmodernizowany układ zawieszania (skrócony transporter i inny rodzaj siłowników). Umożliwiały to jedynie przeróbki warsztatowe. thumb|225px|Budowa maszyny podstawowej Z325 była oparta na maszynie podstawowej Orkana Z320
Maszyna podstawowa Z325