Trzecim wielkim tematem srebrnego wieku była „mroczna strona” współczesnego człowieka – zagadnienia szaleństwa, śmierci, zmysłowości, zdeprawowania, okrucieństwa i namiętności. Odmienny charakter miała twórczość futurystów, którzy otwarcie sprzeciwiali się całokształtowi dotychczasowej kultury. Rosyjscy twórcy z tego kręgu starali się odzwierciedlać w swoich utworach chaos i ruch życia nowoczesnego człowieka, odrzucali tradycyjnie pojęcia estetyczne, celowo wywoływali skandale swoim ubiorem i wyglądem.
Jak pisze Riasanovsky
Malarstwo Najważniejszym kierunkiem w malarstwie okresu srebrnego wieku w Rosji był modernizm, w ramach którego tworzyli Marc Chagall, Wassily Kandinsky i Kazimierz Malewicz. Inni autorzy poszukiwali inspiracji w historii Rosji, odtwarzając epokę państwa moskiewskiego (Święta Ruś), przedstawiając idealną, nieskażoną wpływami obcymi Ruś. Inny nurt epoki srebrnego wieku poszukiwał „czystego malarstwa”, skupiającego się wyłącznie na oddaniu emocji. Odrębną grupę stanowili futuryści (Michaił Łarionow, Natalia Gonczarowa, także Kazimierz Malewicz), tworzący obrazy abstrakcyjne, ukazywali na płótnach pracujące maszyny, zestawiali ze sobą bryły i promienie w kolorach podstawowych.