Niemcy Mgińsko-siniawinskiego występu broniło siedem dywizji 18 Armia (III Rzesza) (dowodzący — generał-pułkownik Georg Lindeman) Grupa Armii Północ (dowodzący feldmarszałek Georg von Küchler): 212 Dywizja Piechoty (III Rzesza) 69 Dywizja Piechoty (III Rzesza) (na prawej flance obrony w okręgu Karbusjeli, Krucze i Gajtołowo), 1 Dywizja Piechoty (III Rzesza) 5 Dywizja Górska (III Rzesza) (wzdłuż kirowska magistrala kolejowa), 290 Dywizja Piechoty (III Rzesza) (w rejonie gaju «Okrągła»), 11 Dywizja Piechoty (III Rzesza) (na Wzgórzach siniawińskich) 23 Dywizja Piechoty (III Rzesza) (wzdłuż rzeki Mycia). Rezerwa niemieckiego ugrupowania składała się z 121 Dywizja Piechoty (III Rzesza) 28 Dywizja Piechoty (III Rzesza).
Razem niemieckie ugrupowanie liczyło do 100000 ludzi i około 150 czołgów.
Wsparcie z powietrza zapewniała część sił 1 Flota Powietrzna Luftwaffe.
Przebieg operacji Od 12 lipca artyleria Frontu Leningradzkiego zaczęła planowe niszczenie wrogich punktów oporu i węzłów obrony. Od 17 lipca zaczęła niszczenie obrony przeciwnika artyleria Frontu Wołchowskiego. 22 lipca o godz. 6:35 po półtoragodzinnym artyleryjskim przygotowaniu i masowym uderzeniu lotnictwa, radzieckie wojska przeszły do natarcia.