Do uderzenia pomocniczego zostały wydzielane: 265 Dywizja Strzelecka (ZSRR), 382 Dywizja Strzelecka (ZSRR)
Rezerwa: 1 Brygada Strzelecka 22 Brygada Strzelecka 372 Dywizja Strzelecka (ZSRR), 286 Dywizja Strzelecka (ZSRR) 58 Brygada Strzelecka
67 Armia (ZSRR) – podstawowe uderzenie na odcinku frontu Arbuzowo – Siniawino siłami: 30 Korpus Strzelecki Gwardii| pod dowództwem generała-majora np. Simoniaka w składzie: 45 Dywizja Strzelecka Gwardii 63 Dywizja Strzelecka Gwardii 64 Dywizja Strzelecka Gwardii przy wsparciu dwóch brygad i dwóch samodzielnych pułków pancernych.
Pomocnicze uderzenie 67 Armii wykonano na wschód od wzgórz siniawinskich na froncie Siniawino – Gontowa Lepka
Do udziału w operacji w składzie 67 i 8 Armii było 253330 żołnierzy
Wsparcie natarcia zapewniały artyleria dwóch frontów (tylko w pasie nadejścia Frontu Leningradzkiego było 2727 dział i moździerzy, a także 13 Armia Lotnicza (ZSRR) i 14 Armia Lotnicza (ZSRR) – (razem do 1000 samolotów)
Od 29 lipca do 12 sierpnia we wsparciu natarcia uczestniczyło także lotnictwo dalekiego zasięgu, nanosząc uderzenia na linie komunikacyjne przeciwnika na tyłach Grupy Armii Północ począwszy od rejonu Mga i Uljanowka do Ługa, Narwa i Psków.