W latach 80. XX wieku Starowieyska współpracowała z Maciejem Englertem w Teatrze Współczesnym, realizując m.in. „Sen nocy letniej” Szekspira (1983) i spektakl „Mistrz i Małgorzata” według powieści Michaiła Bułhakowa (1987). Z Axerem w tym czasie pracowała m.in. nad „Komediantem” Thomasa Bernharda z rolą Tadeusza Łomnickiego (1990) i dramatami Mrożka – „Wdowami” (1992), „Miłością na Krymie” (1994) i „Ambasadorem” (1995). Z Antonim Liberą realizowała projekty do utworów Becketta m.in. „Komedii” i „Ostatniej taśmy” w Warszawskim Teatrze Studio (1985) oraz „Szczęśliwych dni” (1995), „Czekając na Godota” (1996) i „Końcówki” (1997) wystawionych w Teatrze Dramatycznym w Warszawie. Czuwała nad oprawą plastyczną spektaklu „Zapasiewicz gra Becketta” przygotowanego przez Liberę w warszawskim Teatrze Powszechnym (2004). Projektowała przestrzeń do spektakli Zygmunta Hübnera, Aleksandra Bardiniego, Andrzeja Wajdy, Ludwika René, Jerzego Jarockiego, Jerzego Kreczmara, Macieja Prusa. Z Krzysztofem Zanussim pracowała przy 21 spektaklach zagranicznych.