Nawiązania do Szekspira Szczególnie dwa ostatnie akty wskazują na silną inspirację twórczością Szekspira. To zapewne one powstały w późniejszym okresie, w roku 1832, gdy następuje okres silnej fascynacji u Słowackiego poetą ze Stratfordu. Finalna katastrofa w dramacie jest przesiąknięta duchem szekspirowskim; przepowiednia oraz pojedynek Dowmunta z Mindowem wyraźnie nawiązuje do scen z Makbeta; piosenki Aldony upodobniają ją do Ofelii; słowa Trojnata o zabójstwie potomków Mindowego odsyłają do Ryszarda III.
Mindowe a tradycja klasycystyczna Mimo że Słowacki próbował stworzyć nowy typ dramatu historycznego, odmienny od tradycji pseudoklasycznej, można w jego tekście znaleźć wiele cech świadczących o wykorzystaniu przez poetę tej tradycji. Specyficzna składnia i ton retoryczny wielu wypowiedzi wykazują wpływy dramatu klasycystycznego, a umieszczenie w pierwszej scenie wydarzenia o doniosłym znaczeniu dla reszty fabuły dramatu także należy do typowych środków tego utworu.
Choć poeta zerwał z zasadą trzech jedności, to jednak Kleiner wykazuje, że był w tym niekonsekwentny. W Mindowem brak spójności czasowej, Słowacki raz sygnalizuje czytelnikowi, że przedstawiane wypadki dzieli długi czas, innym razem wypowiedzi bohaterów sugerują, że wszystko rozgrywa się w ramach jednej doby.