Hejdenrich to rycerz pyszny i wyniosły, pogardzający dziczą do której został wysłany, maskujący to jednak dla dobra sprawy swojego suwerena.
Również dynamika niektórych partii dialogowych, zrywająca z klasycystyczną retoryką umieszcza ten tekst w kręgu nowej stylistyki. Miejsce regularnych par rymowanych zajmują rymy przeplatane, pojawiają się przerzutnie.
Treść thumb|240px|Koronacja Mendoga, grawiura Leonarda Chodźki z książki Polonia, 1824 Akcja dramatu rozpoczyna się w chwili, gdy książę litewski Mindowe przyjmuje chrzest. Z tej okazji na jego dworze przebywa rycerz krzyżacki a zarazem papieski legat – Hejdenrich wraz ze swoją świtą. Ofiarowuje władcy koronę królewską i papieskie błogosławieństwo. Poza Krzyżakiem nikt na dworze królowi nie sprzyja. Synowiec Mindowego ma mu za złe zerwanie z pogańskimi tradycjami: otwarcie przysięga zemstę i planuje przejąć władzę. Stara niewidoma matka króla, Rogneda, w przypływie rozpaczy przeklina syna i jest gotowa otruć go. Gdy ten nie ufa podawanym przez nią napojom, chce wychylić wraz z nim kielich, który doprawiła trucizną, aby w ten sposób uśpić czujność syna i zachęcić go do wypicia śmiercionośnej mikstury. Podstęp jednak nie udaje się.