217-III-14).

Od roku 1979 Polskie Towarzystwo Chemiczne przyznaje medal jego imienia za wybitne osiągnięcia z zakresu chemii fizycznej i nieorganicznej.

Stanowiska 1892–1893 prezes i członek korporacji „Arkonia”; 1898 prezes „Unitas”; 1900 asystent w Katedrze Chemii Fizycznej w Ryskim Instytucie Politechnicznym; 1905–1906 założyciel i wiceprezes „Związku Docentów Politechniki”; 1917 kierownik Katedry Chemii Ogólnej Akademii Rolniczej w Dulbanach; 1917 wykładowca chemii nieorganicznej na Uniwersytecie Warszawskim i Politechniki Warszawskiej; 1917–1918 i 1918-1919 Rektor Politechniki Warszawskiej; 1918–1919 profesor w Katedrze Chemii Nieorganicznej UW; 1919 kierownik Katedry Chemii Nieorganicznej na Wydziale Chemii Politechniki Warszawskiej; 1921–1928 wiceprezes Komitetu Zarządzającego Kasy im. J. Mianowskiego; Pracownik Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. Od 11 XII 1924 do 25 III 1925 jako kierownik tego resortu wchodził w skład gabinetu Władysława Grabskiego;