Sekretarz króla Jan Szczęsny Herburt nazwał ją obsceniczną faworytą.
Przydomek Meyerin zyskała od funkcji, którą sprawowała. Była bowiem odpowiedzialna za wychowanie królewskich dzieci. Była przełożoną królewskich niań, ale nie cieszyła się ich szacunkiem. Po śmierci Anny Habsburżanki pozostała na dworze i opiekowała się dziećmi Zygmunta III i Anny: Anną i Władysławem. Była surową opiekunką, a jej metody wychowawcze budziły niepokój króla. Zygmunt III obdarzał ją jednak wielkim zaufaniem i był bardzo do niej przywiązany, co powodowało liczne plotki na temat ich domniemanego romansu. Nie znajdują one potwierdzenia w źródłach. mały|Konstancja Habsburżanka i jej matka Maria Anna Bawarska podczas wjazdu do Krakowa, Rolka Sztokholmska, ok. 1605 – możliwe, że w karecie siedzi Urszula Meierin Urszula odgrywała ważną rolę na dworze królewskim po ślubie Zygmunta III z arcyksiężniczką Konstancją Habsburżanką. Była nieformalną pośredniczką w kontaktach króla i królowej z obcymi dworami (Habsburgowie, Wittelsbachowie, papiestwo), a także z senatorami Rzeczypospolitej. Prowadząc stałą korespondencję z Marią Anną Bawarską, szczegółowo relacjonowała życie dworu Zygmunta III Wazy. Zgodnie ze świadectwem Albrychta Stanisława Radziwiłła Meierin była wzorem wiernej i oddanej sługi. Przyjaźniła się z Anną Wazówną.