Bitwa o wyspę Saint Lucia – operacje desantowe i bitwa morska u brzegów wyspy w grudniu 1778, w czasie wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych, zakończone zdobyciem wyspy przez siły brytyjskie adm. Barringtona i gen. Jamesa Granta.
W listopadzie 1778 eskadra angielska (5 okrętów liniowych komodora Williama Hothama i transportowce z 5 tys. żołnierzy) wyruszyła z Nowego Jorku na Barbados. W tym samym czasie eskadra francuska adm. Charlesa Henri d’Estainga (12 okrętów) wyruszyła z Bostonu; obie floty płynęły równolegle nie wiedząc o swoim istnieniu, aż 25 listopada d’Estaing przechwycił jeden z brytyjskich transportowców. Nie znając dokładnego celu brytyjskiej eskadry, skierował się najpierw ku wyspie Antigua.
Hotham połączył się na Barbadosie z adm. Samuelem Barringtonem, który natychmiast wyruszył ku francuskiej wyspie Saint Lucia. 13 grudnia wysadzili na wyspie desant, który opanował nadbrzeżne baterie, a następnego dnia, działając szybko i energicznie, także stolicę wyspy. Dużo słabszy francuski garnizon wycofał się w głąb wyspy. Brytyjczycy ustawili baterie dział, okopując się na lądzie w pobliżu wejścia do zatoki Grand Cul de Suc.