Historia W XVI wieku w północnej części wyspy Łucka obok mostu Hłuszyckiego mieścił się «ruski szpital» z cerkwią Świętego Łazarza oraz cmentarz. W 1619 r. zabudowa ta została spalona. 20 lutego 1619 r. król Zygmunt III Waza nadał przywilej, zgodnie z którym pozwolono w miejscu «ruskiego szpitala» wybudować nowy, a także wybudować cerkiew ze szkołą. W tym samym roku, 9 kwietnia w szpitalu odbyło się zebranie prawosławnych mieszczan Łucka, którym oddano w użytkowanie wieczyste pomieszczenia szpitalne.
Budownictwo Pierwsze budowle mały|lewo|150px|Zygmunt III Waza Pod koniec 1619 r. pod kuratelą braci znajdował się dawny «ruski szpital», uzgodniono projekty nowych budowli. Mimo przeszkód w 1620 r. zaczęto budowę drewnianej cerkwi i szkoły. Budynki zostały wzniesione w tym samym roku. W związku z posiadaniem pewnych środków oraz z perspektywami uzyskania dodatkowych źródeł finansowania, bracia Krzyża Pańskiego nie spoczęli na laurach. Z uwagi na bliskie sąsiedztwo prywatnych budynków mieszczan, początkowo nie było możliwości wybudowania szkoły i cerkwi, w taki sposób, by wszystkie budynki znalazły się obok siebie.