Jej długość wynosiła 33 km, posiadała ona 3 mosty (przez rzekę Nazija i Czarna) i 3 wiadukty oraz urządzenia do przesyłu energii elektrycznej i wody.
Wykorzystanie Początkowo ruch pociągów na szlaku odbywał się na przemian więc udawało się przeprowadzić tylko 2–3 pary pociągów dziennie. W celu zwiększenia liczby transportów wykorzystano sposób karawany: w ciągu jednej nocy wszystkie pociągi jechały do Leningradu a następnej w kierunku przeciwnym. Odstęp między pociągami się zmniejszył, dzięki czemu w ciągu jednej nocy mogło przejechać 16–25 pociągów.
Przejazdy na tej trasie pod stałym ostrzałem były bardzo niebezpieczne a trasa była znana jako „korytarz śmierci”. „Drogi Zwycięstwa” zaprzestano używać 10 marca 1944 roku.
Kolej w znaczącym stopniu przyczyniła się do ewakuacji mieszkańców Leningradu, dostaw broni i wojsk, transportów z żywnością i wspierania obrońców.
Medalem „Za obronę Leningradu” odznaczono 15 000 kolejarzy.
Zobacz też Operacja tichwińska (10 listopada – 30 grudnia 1941) Korytarz Śmierci Droga Życia Operacja siniawińska (1942) Operacja Iskra Operacja Polarna Gwiazda Operacja leningradzko-nowogrodzka Operacja mgińska