Budowę powierzono UVVR-2, który był prowadzony przez Głównego Architekta Leningradu I.G. Zubkowa, z terminem wykonania zadania 20 dni. Trasa miała przejść przez bagna i lasy a najtrudniejszym zadaniem była budowa mostu niskowodnego długości 1300 metrów przez Newę. Lokalizację mostu ustalono na podstawie dokładnych poszukiwań w archiwach miasta, jak również dokumentów Bałtyckiej Kampanii Żeglugowej. Doprowadziło to do wyboru miejsca, gdzie rzeka osiąga maksymalną głębokość 6 m, chociaż prędkość przepływu wynosiła 2 m/sek. Stąd, łukowaty kształt w planie mostu, ponieważ zwiększa jego odporność na szybki przepływ. Osobnym zagadnieniem był problem niewypałów i min. Tylko na trasie drogi w ciągu roku zostało odkrytych 1730 min, 7 niewybuchów bomb i 52 pociski artyleryjskie. Ponadto droga budowana była na mrozie oraz pod stałym ogniem artylerii wroga (pozycje niemieckie były oddalone tylko o kilka kilometrów). W celu przyspieszenia budowy i złagodzenia wymagań droga została zbudowana łukami o małych promieniach i stromych.
5 lutego w 1943 roku linia kolejowa Polany – Szlisselburg, zbudowana przed terminem w ciągu zaledwie 17 dni, została oddana do eksploatacji.