Wzorzec przypominający efekt Dunninga-Krugera wynikał w tym przypadku wyłącznie z metody podziału punktów i prezentacji danych, a nie z nieadekwatnej samooceny uczestników. Zwiększając poziom szumu w danych statystycznych, efekt Dunninga-Krugera wydaje się nasilać, co podważa jego prawdziwość, ponieważ w historii nauki nie ma przypadku, w którym wynik poprawiałby się wskutek zwiększenia błędu pomiaru.
W swoich pracach Dr Nuhfer, wykorzystując zarówno dane generowane komputerowo, jak i wyniki rzeczywistych osób, poddawanych testowi z zakresu umiejętności naukowych, obalił tezę, że większość osób niewykwalifikowanych nie zdaje sobie z tego sprawy („tylko niewielka liczba tak się zachowuje: w naszych danych było to około 5–6%”), wykazując zamiast tego, że zarówno eksperci, jak i nowicjusze przeceniają i zaniżają swoje umiejętności z taką samą częstotliwością — „Eksperci robią to po prostu w węższym zakresie”.
W roku 2000 Dunning i Kruger otrzymali za swoje badania satyryczną Nagrodę Ig Nobla w dziedzinie psychologii.
Zobacz też lista błędów poznawczych autowaloryzacja hybris kompleks Ikara złudzenie ponadprzeciętności
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Psychologia społeczna Kategoria:Psychologia osobowości Kategoria:Błędy poznawcze Kategoria:Efekty psychologiczne i społeczne