Treść Homilii paschalnej i realia ówczesnej epoki wskazują, że była ona najprawdopodobniej wymierzona przeciw doketom i marcjonistom.
Misterium paschalne Ponieważ chrześcijańskie obrzędy paschalne są wypełnieniem żydowskiego święta Pesach, w homilii jest wiele nawiązań do ustępu z Księgi Wyjścia zawierającego jej opis (Wj 12,1–32). Wstęp wskazuje, że Homilia paschalna była wykorzystywana jako utwór liturgiczny zaraz po odczytaniu fragmentu Księgi Wyjścia, przed agapą i liturgią eucharystyczną.
Jak zwrócił uwagę Raniero Cantalamessa, śmierć Chrystusa była postrzegana jako realizacja tego, czego oczekiwano w starej passze. Meliton wyraził to formie świadomie wzorowanej na języku Wcielenia Jana Ewangelisty. Meliton chciał przez to wyrazić, że misterium paschalne jest jedynie końcowym aktem i logicznym wypełnieniem procesu, który rozpoczął się wraz z Wcieleniem Chrystusa:
Chrystologiczne wyznanie wiary Christoph Schönborn wskazał fragment homilii, będący uroczystym chrystologicznym wyznaniem wiary.
Fragment ten jest przeniknięty pewnością paschalnego