Kasztelania cieszyńska – kasztelania z siedzibą na zamku (grodzie) w Cieszynie w średniowieczu.
Historia 23 kwietnia 1155 roku została wystawiona w Rzymie bulla wrocławska przez papieża Hadriana IV dla biskupa Waltera. W niej to pośród grodów kasztelańskich wymieniony został CieszynByła to zarazem pierwsza udokumentowana wzmianka o Cieszynie.. Z racji strategicznego położenia tego grodu, istniejącego już na tzw. Górze Zamkowej od czasów plemienia Gołęszyców, został siedzibą kasztelana zapewne w okresie wprowadzania takiego systemu administrowania państwem przez pierwszych władców polskich. W 1130 roku weszła w skład dzielnicy śląskiej powierzonej Władysłowi Wygnańcowi przez Bolesława Krzywoustego, w 1172 wydzieliło się z niej księstwo raciborskie w skład którego weszła kasztelania cieszyńska. W 1202 znalazła się w połączonym księstwie opolsko-raciborskim, na uboczu którego pozostawała. Pierwszym znanym kasztelanem był Jan wzmiankowany w dokumencie Kazimierza opolskiego wystawionym 1 sierpnia 1228 roku w Rybniku, był nim do co najmniej 1239 roku. W latach następnych urząd kasztelana cieszyńskiego ulegał okresowym zawieszeniomI. Panic, 2010, s. 232.. Zadaniem cieszyńskich kasztelanów było m.in. pilnowanie granic z Morawami i Górnymi Węgrami (Słowacją).